درک زبان دریافتی و بیانی در رشد کودک
قبل از اینکه طراحی مبلمان را شروع کنم, دنیای من کف کلاس پیش دبستانی بود. یه پسر کوچولو یادمه, سام, که باهوش و شیرین بود اما به نظر نمی رسید هرگز گوش کند. من می گویم, "Sam, لطفا بلوک ها را در سطل زباله قرار دهید و سپس برای خوردن میان وعده دست های خود را بشویید." او فقط آنجا می ایستاد, به من نگاه می کند. یا یک بلوک را برمی داشت و سرگردان می شد. برای هفته ها, فکر میکردم داره سرکشی میکنه. احساس کردم ناامیدی ام در حال افزایش است. سپس, یک روز, من یه چیز متفاوت امتحان کردم. زانو زدم, تماس چشمی برقرار کرد, و تنها قدم اول را به او داد: "Sam, آیا می توانید بلوک ها را در سطل زباله قرار دهید?" او بلافاصله این کار را انجام داد. سپس مرحله بعدی را به او دادم. برای من یک لحظه لامپ بود. او مرا نادیده نمی گرفت. مغز او فقط در پردازش و نگه داشتن آن رشته طولانی کلمات مشکل داشت. او نتوانست دریافت کنید پیام کامل. آن تجربه مهمترین درس ارتباط را به من آموخت: آنچه ما می گوییم فقط نیمی از داستان است. نیمه دیگر آن چیزی است که یک کودک واقعاً می تواند درک کند.
تفاوت زبان دریافتی و بیانی چیست؟?
با تمام اصطلاحات رشد کودک گیج شده است? کودکی را می بینید که با برقراری ارتباط دست و پنجه نرم می کند اما نمی دانید چگونه آن را توصیف کنید. بگذارید آن را ساده کنیم.
زبان دریافتی توانایی درک اطلاعات است. It is the "input"—what a child hears, فرآیندها, و درک می کند. زبان بیانی توانایی برقراری ارتباط بین افکار و احساسات است. It is the "output"—what a child says, نشانه ها, یا می نویسد.
مغز کودک را مانند کامپیوتر در نظر بگیرید. زبان دریافتی مانند صفحه کلید و ماوس است; این نحوه دریافت اطلاعات است در. زبان رسا مانند صفحه نمایش و چاپگر است; این نحوه دریافت اطلاعات است بیرون. مهارت های زبانی پذیرای کودک تقریباً همیشه بیشتر از مهارت های بیانی آنها توسعه یافته است. آنها می توانند خیلی بیشتر از آنچه می توانند بگویند درک کنند, به خصوص در سال های اولیه. به همین دلیل است که یک کودک دو ساله می تواند مسیری را دنبال کند, "Go get your shoes," خیلی قبل از اینکه بتوانند جمله را بگویند, "I want to get my shoes now." به عنوان مدیر پیش دبستانی, شناخت این شکاف بسیار مهم است. این به معلمان کمک می کند تا بفهمند که سکوت کودک به این معنی نیست که آنها یاد نمی گیرند. آنها مدام در حال دانلود اطلاعات هستند, حتی اگر هنوز آماده آپلود پاسخ نباشند.
یک تشبیه ساده
- زبان دریافتی (ورودی): گوش دادن, درک داستان ها, دنبال کردن دستورالعمل ها.
- زبان بیانی (خروجی): صحبت کردن, نامگذاری اشیاء, سوال پرسیدن, داستان گفتن.
نحوه مقایسه آنها در کلاس درس
| نوع مهارت | مثال کلاس درس | آنچه را نشان می دهد |
|---|---|---|
| پذیرا | وقتی معلم می گوید کودک به حیوان صحیح اشاره می کند, "Show me the lion." | The child understands the word "lion." |
| رسا | کودک به شیر اشاره می کند و می گوید, "Lion!" or "Roar!" | The child can produce the word or sound for "lion." |
| پذیرا | A child cleans up their toys when they hear the "cleanup song." | کودک نشانه کلامی برای انتقال را درک می کند. |
| رسا | کودکی می گوید, "I'm all done playing now." | کودک می تواند از کلمات برای بیان نیازها و اعمال خود استفاده کند. |
چگونه زبان دریافتی در کودکان پیش دبستانی رشد می کند?
آیا به نظر می رسد یک کودک در دنیای خودش است? شما تعجب می کنید که آیا آنها شما را می شنوند. درک مهارت های پذیرش آنها اولین گام است.
هنگامی که کودکان کلمات را به اشیا متصل می کنند، زبان دریافتی رشد می کند, اقدامات, و ایده ها. در کودکان پیش دبستانی, به نظر می رسد که دستورالعمل های چند مرحله ای را دنبال کنید, درک داستان ها, and answering questions like "who," "what," and "where." این پایه و اساس همه یادگیری است.
مشاهده زبان دریافتی در عمل مانند کارآگاه بودن است. همه چیز در مورد توجه به نشانه های غیرکلامی است که درک را نشان می دهد. One of my favorite classroom activities was a glorified version of "Simon Says." من دستورات ساده ای مانند, "Simon says touch your nose," و سپس به آرامی آنها را پیچیده تر کنید: "Simon says get the blue car and put it on the red table." این بازی برای بچه ها بسیار سرگرم کننده بود, اما همچنین یک ابزار ارزیابی قدرتمند برای من بود. میتوانستم ببینم چه کسی میتواند یک جهت یک مرحلهای را در مقابل یک جهت دو مرحلهای دنبال کند. I could see who understood colors and prepositions like "on" or "under." برای مدیری مثل سارا, تشویق معلمان به استفاده از ارزیابی های بازیگوش مانند این امری کلیدی است. این به شناسایی کودکانی کمک می کند که ممکن است بدون فشار یک آزمایش رسمی به حمایت کمی نیاز داشته باشند. یادگیری را با لذت ادامه می دهد.
نقاط عطف کلیدی
- بر اساس سن 3: Children should be able to follow two-step directions and understand concepts like "in" and "on."
- بر اساس سن 4: They can understand most "wh-" سوالات (سازمان بهداشت جهانی, چی, کجا) و دستورالعمل های پیچیده تری را دنبال کنید.
- بر اساس سن 5: They can understand order words like "first," "next," and "last" و از داستان های طولانی تر لذت ببرید.
چگونه مهارت های دریافتی را مشاهده کنیم
| گروه سنی | مهارت قابل مشاهده | ایده فعالیت ساده |
|---|---|---|
| 2-3 سالها | ساده را دنبال می کند, جهت های یک مرحله ای. | "Can you roll the ball to me?" |
| 3-4 سالها | دو مرحله ای را دنبال می کند, جهت های مرتبط. | "Please get your coat and put it in your cubby." |
| 4-5 سالها | سوالات ساده داستان را می فهمد و به آنها پاسخ می دهد. | بعد از خواندن یک کتاب, بپرسید, "What did the bear eat?" |
| 5-6 سالها | سه مرحله ای را دنبال می کند, جهت های غیر مرتبط. | "Put your crayons away, دست هایتان را بشویید, و دم در صف بکش" |
نشانه های زبان بیانی قوی چیست؟?
می خواهید بدانید که آیا توانایی کودک در برقراری ارتباط در مسیر درستی قرار دارد یا خیر. این بیشتر از تعداد کلماتی است که آنها می دانند. به دنبال چه چیزی باید باشید?
زبان بیانی قوی ارتباط روشن است. در کودکان پیش دبستانی, این شامل استفاده از واژگان بزرگ است, صحبت کردن در جملات کامل, سوال پرسیدن, و قادر به گفتن یک داستان ساده یا به اشتراک گذاری در مورد روز خود هستند. این صدای آنها به جهان است.
این جنبه زبانی است که ما به راحتی متوجه آن می شویم. به عنوان یک مربی, یکی از بزرگترین لذت ها شنیدن شکوفایی زبان بیانی کودک است. هرگز فراموش نمی کنم که یک کودک چهار ساله معمولاً ساکت بعد از یک تعطیلات آخر هفته نزد من آمد و گفت, "First, رفتم خونه مادربزرگ. سپس, شیرینی درست کردیم. بهترین بود!" توانایی ترتیب دادن رویدادها و به اشتراک گذاشتن احساسات او نقطه عطف بزرگی بود. این نشان می داد که او فقط نام گذاری چیزها را ندارد; او افکار و تجربیات خود را در یک روایت سازماندهی می کرد. این یک مهارت بسیار پیچیده است. زبان بیانی قوی همچنین به معنای شریک گفتگوی خوبی است. این در مورد یادگیری سوال پرسیدن و گوش دادن به پاسخ است. در کلاس درس, ما این را در طول بازی دراماتیک می بینیم، زمانی که کودکان درباره نقش ها مذاکره می کنند: "Can I be the doctor now?" "Okay, اما من باید بچه باشم" این رفت و برگشت جایی است که مهارت های اجتماعی و زبانی با هم رشد می کنند.
بیش از کلمات
- واژگان: تعداد و تنوع کلماتی که کودک استفاده می کند.
- ساختار جمله: حرکت از عبارات دو کلمه ای به جملات پیچیده.
- داستان سرایی (مهارت های روایی): توانایی توصیف رویدادها به ترتیب منطقی.
- ارتباطات اجتماعی (عمل شناسی): استفاده مناسب از زبان در موقعیت های اجتماعی مختلف.
پیشرفت زبان بیانی
| گروه سنی | مهارت های بیانی معمولی | مثال |
|---|---|---|
| 2-3 سالها | استفاده می کند 2-3 عبارات کلمه; برای اکثر اشیاء رایج کلمه ای دارد. | "More juice." "Big doggie." |
| 3-4 سالها | در جملات صحبت می کند 4-5 کلمات; asks "why" سوالات. | "Why is the sky blue?" |
| 4-5 سالها | داستان های ساده می گوید; از زمان آینده استفاده می کند. | "Yesterday, رفتیم پارک" |
| 5-6 سالها | طولانی تر صحبت می کند, جملات پیچیده تر; نحوه انجام کارها را توضیح می دهد. | "You have to put the big block on the bottom first." |
چگونه می توانیم از هر دو نوع زبان در کلاس پشتیبانی کنیم?
شما میخواهید کلاسهایتان مکانهایی باشند که ارتباطات در آن رشد کند. کدام موثرترین هستند, استراتژی های عملی که معلمان شما می توانند هر روز استفاده کنند?
یک محیط غنی از زبان ایجاد کنید. این یعنی حرف زدن, آواز خواندن, و به طور مداوم با بچه ها مطالعه کنید. مدل ارتباط خوب, ask open-ended questions that require more than a "yes" or "no" پاسخ دهید, و به کودکان فرصت های زیادی برای صحبت و شنیده شدن بدهید.
اینجاست که اشتیاق من به طراحی کلاس درس و آموزش اولیه در کنار هم قرار می گیرد. محیط فیزیکی می تواند ارتباط را تشویق یا منع کند. در LittleLearners Furnishings, ماموریت ما ایجاد فضاهایی است که باعث رشد می شود, و رشد زبان بخش بزرگی از آن است. یک دنج, گوشه مطالعه با نور خوب و راحت, صندلی هایی به اندازه کودک، کودکان را به نشستن و گوش دادن به داستان دعوت می کند (زبان پذیرا). یک منطقه بازی دراماتیک با وسایلی مانند تلفن, منوها, و لباس بچه ها را تشویق می کند تا داستان بسازند و نقش ها را مذاکره کنند (زبان بیانی). حتی میزها هم مهم هستند. یک میز به شکل کلیه به معلم اجازه می دهد تا با یک گروه کوچک بنشیند, چهره همه را ببیند, و مکالمه را راحت تر از طولانی تر تسهیل می کند, میز مستطیلی. به عنوان یک مدیر, به این فکر کنید که چیدمان کلاس شما چگونه از تعامل پشتیبانی می کند. آیا فضاهای آرام برای گوش دادن و فضاهای فعال برای صحبت وجود دارد؟? محیط، شریک خاموش در رشد زبان است.
استراتژی هایی برای یک کلاس درس غنی از زبان
- همه چیز را روایت کند: در مورد کاری که شما و بچه ها انجام می دهید صحبت کنید. "I'm pouring the water into the cup. ببین چجوری پاشیده!"
- بخوانید, بخوانید, بخوانید: هر روز کتاب بخوانید. توقف کنید و در مورد تصاویر و آنچه ممکن است بعدا اتفاق بیفتد صحبت کنید.
- سوالات باز بپرسید: Instead of "Did you have fun?" ask "What was the most fun part of your day?"
- شنونده خوبی باشید: وقتی کودک صحبت می کند, به سطح آنها پایین بیایند, تماس چشمی برقرار کنید, و توجه کامل خود را به آنها معطوف کنید.
| حوزه فعالیت | پشتیبانی از زبان گیرنده | پشتیبانی از زبان بیانی |
|---|---|---|
| خواندن نوک | گوش دادن به داستان ها; دنبال کردن یک طرح. | صحبت در مورد تصاویر; پیش بینی آینده. |
| منطقه بلوک | دنبال کردن نقشه یکی از دوستان برای ساخت. | توصیف یک سازه; برنامه ریزی برای ساختن. |
| سه پایه هنری | گوش دادن به دستورالعمل های نحوه ترکیب رنگ ها. | نام گذاری رنگ ها; نقاشی آنها را توصیف می کند. |
| بازی دراماتیک | درک نقشی که شخص دیگری توضیح می دهد. | ایجاد دیالوگ; نقش های مذاکره با همسالان. |
نتیجه گیری
درک زبان دریافتی و بیانی ساده است. این در مورد گوش دادن و صحبت کردن است. با ایجاد یک محیط حمایتی, ما به هر کودکی کمک می کنیم صدای خود را پیدا کند و آن را با جهان به اشتراک بگذارد.